Kilka uwag o Karaimach w Warszawie (do 1940)

Jan Tyszkiewicz

etyszk@gmail.com
Uniwersytet Warszawski, Wydział Historyczny / Akademia Humanistyczna w Pułtusku, Wydział Historyczny (Polska)

Abstrakt

W końcu XIX w. w Warszawie mieszkało kilka rodzin Karaimów. W 1890 r. zakupiono grunt pod cmentarz karaimski na Woli. Kupców karaimskich handlujących tytoniem, łączyły związki biznesowe i towarzyskie z kupcami rosyjskimi. Po 1905 r. Karaimi przyjeżdżali do Warszawy na studia. W 1937 r. zapisano w Warszawie 7 Karaimów: J. Jutkiewicza, E. i M. Kobeckich. Sz. i J. Pileckich, A. Zajączkowskiego oraz J. Sulimowicza i E. Nowickiego. Prof. A.Zajączkowski (od 1934 r.) prowadził zajęcia z turkologii (seminarium, ćwiczenia, wykłady) w Uniwersytecie Warszawskim i w Instytucie Wschodnim. Wśród założycieli Instytutu był (od 1925 r.) Emil Kobecki ( w Warszawie: 1921 – 1945). Z dokumentów w Archiwum Głównym Akt Dawnych (AGAD) korzystał hahan Seraja Szapszał (1935 – 1938).


Słowa kluczowe:

Karaimi, Warszawa, cmentarz karaimski, 1890, handel tytoniem, Ananiasz Zajączkowski, Uniwersytet Warszawski, Instytut Wschodni, Emil Kobecki

Bibliografia

Źródła Google Scholar

Pierwszy powszechny spis ludności Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 września 1920 roku, „Statystyka Polski” 1926, t. 14: Miasto stołeczne Warszawa. Google Scholar

Urzeczeni Orientem. Listy Ananiasza Zajączkowskiego do Tadeusza Kowalskiego, red. T. Majda, Warszawa 2013. Google Scholar

Opracowania Google Scholar

Abkowicz, Mariola, Działalność gmin karaimskich w Trokach i Wilnie w dwudziestoleciu międzywojennym, w: Tatarzy i Karaimi w 100-lecie odzyskania niepodległości, red. P.J. Krzyżanowski, A. Miśkiewicz, B.A. Orłowska, Gorzów Wielkopolski 2019, s. 117–129. Google Scholar

Chazbijewicz, Stefan, Ideologie muzułmanów polskich w latach 1918–1939, „Rocznik Tatarów Polskich” 1993, t. 1, s. 15–42. Google Scholar

Dubiński, Adam, Karaimi i ich cmentarz w Warszawie, w: Karaimi, red. B. Machul-Telus, Warszawa 2012, s. 145–179. Google Scholar

Gąsiorowski, Stefan, Szapszał Saraja Markowicz (1873–1961), w: Polski słownik biograficzny, t. 47: Szaniawski Józef Kalasanty – Szeliga (Scheliga, Seliga) Franciszek, red. A. Romanowski, Warszawa–Kraków 2010–2011, s. 61–64. Google Scholar

Kołodziejczyk, Arkadiusz, Rozprawy i studia z dziejów Tatarów litewsko-polskich i islamu w Polsce w XVII–XX w. W 600-lecie osadnictwa tatarskiego na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego, Siedlce 1997. Google Scholar

Landowski, Zbigniew, Orientaliści i orientalistyka w międzywojennym Wilnie (1920–1939), „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki” 2024, nr 2, s. 33–68. https://doi.org/10.4467/0023589XKHNT.24.014.19819 Google Scholar

Maj, Ireneusz Piotr, Działalność Instytutu Wschodniego w Warszawie: 1926–1939, Warszawa 2007. Google Scholar

Materski, Wojciech, Emigranci z Kaukazu w okresie międzywojennym, w: Emigracja rosyjska. Losy i idee, red. R. Bäcker, Z. Karpus, Łódź 2002, s. 361–371. Google Scholar

Mikulicz, Sergiusz, Prometeizm w polityce II Rzeczypospolitej, Warszawa 1971. Google Scholar

Polska bibliografia turkologiczna, oprac. Ö. Emiroğlu, T. Majda, Warszawa 2012. Google Scholar

Strzelecki, Edward, Ludność Warszawy na przełomie XIX i XX w. w świetle liczb, w: Z dziejów książki i bibliotek w Warszawie. Praca zbiorowa, red. S. Tazbir, Warszawa 1961, s. 205–222. Google Scholar

Sulimowicz, Anna, Polscy turkolodzy Karaimi. Od przedmiotu do podmiotu badań naukowych, w: Karaimi, red. B. Machul-Telus, Warszawa 2012, s. 118–142. Google Scholar

Tryjarski, Edward, Ormianie w Warszawie. Materiały do dziejów, Kraków 2001. Google Scholar

Tuszyńska, Agata, Rosjanie w Warszawie, Paryż 1990. Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Badacze i inni czytelnicy źródeł w Archiwum Głównym Akt Dawnych w II Rzeczypospolitej, „Miscellanea Historico-Archivistica” 2022, t. 29, s. 111–119. Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Bohdan Baranowski (1915–1993), archiwista i historyk, „Miscellanea Historico-Archivistica” 2003, t. 30, s. 101–110. Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Ex Oriente lux. Turkologia w Polsce międzywojennej: 1918–1939. Badacze – środowiska – współpracownicy, Warszawa 2022. Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Karaimi litewscy w czasach Witolda i sprawa przywileju datowanego rokiem 1388, „Studia Źródłoznawcze” 1977, t. 36, s. 45–64. Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Orientalistyczne środowisko w Wilnie: 1919–1939, „Przegląd Orientalistyczny” 2008, nr 3–4, s. 173–181. Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Początki seminarium turkologicznego prof. Ananiasza Zajączkowskiego: 1934–1936, „Almanach Karaimski” 2014, t. 3, s. 107–118. https://doi.org/10.33229/ak.2014.3.10 Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Początki turkologii w Warszawie na tle ówczesnych uwarunkowań: 1923–1934, „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki” 2015, nr 3, s. 7–31. Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Uwagi do artykułu o Tatarach w Trokach Stanisława Kryczyńskiego, „Rocznik Tatarów Polskich” 2023, t. 24, s. 223–240. Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Z historii Tatarów polskich: 1794–1944, Pułtusk 1998. Google Scholar

Tyszkiewicz, Jan, Zainteresowania i dorobek badawczy Stanisława Kryczyńskiego, w: Słowiańszczyzna i dzieje powszechne. Studia ofiarowane Profesorowi Ludwikowi Bazylowowi, red. L. Jaśkiewicz i in., Warszawa 1985, s. 363–385. Google Scholar

Wawrzyńczyk, Alina, Studia z dziejów handlu Polski z Wielkim Księstwem Litewskim i Rosją w XVI wieku, Warszawa 1956. Google Scholar

Zajączkowska-Łopatto, Maria Emilia, Działalność zawodowa i społeczna Karaimów trockich w Warszawie w XX w., w: Orientas Lietuvos Didžiosios Kunigaikštijos visuomenės tradicijoje. Totoriai ir karaimai, red. T. Bairašauskaitė, Vilnius 2008, s. 299–309. Google Scholar

Zdziechowski, Marian, Wpływy rosyjskie na duszę polską, Kraków 1920. Google Scholar

Pobierz


Opublikowane
2025-12-30

Cited By / Share

Tyszkiewicz, J. (2025). Kilka uwag o Karaimach w Warszawie (do 1940). Almanach Karaimski, 14, 99–111. https://doi.org/10.33229/ak.1083

Autorzy

Jan Tyszkiewicz 
etyszk@gmail.com
Uniwersytet Warszawski, Wydział Historyczny / Akademia Humanistyczna w Pułtusku, Wydział Historyczny Polska

Profesor zwyczajny, studia z historii i archeologii ukończył w Uniwersytecie Warszawskim. Pracownik Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1962–2009 i Akademii Humanistycznej w Pułtusku od 1994. Bada dzieje średniowiecznych Słowian, Bałtów i koczowników Europy Wschodniej. W dorobku naukowym posiada ok. 350 publikacji, w tym 11 książek; redaktor i autor (ok. 500 haseł): Encyklopedii historii Polski. Dzieje polityczne (t. 1: 1994, t. 2: 1995); Słownika historycznego Europy Środkowo-Wschodniej. Państwa grupy wyszehradzkiej (2006); Studiów z historii średniowiecznej Europy Środkowo-Wschodniej (t. 1: 1998, t. 2: 2007); Tradycje i współczesność. Księga na 75 lecie IH UW (2005); Dawna Rosja i Rosjanie w najnowszych badaniach polskich (t. 1: 2012, t. 2: 2014). Zajmuje się także naukami pomocniczymi historii, zwłaszcza geografią historyczną, demografią historyczną i chronologią. Ważniejsze monografie: Mazowsze północno-wschodnie we wczesnym średniowieczu (1974); Środowisko naturalne i antroporegiony dorzecza Narwi przed 1000 lat (1975); Ludzie i przyroda w Polsce średniowiecznej (1983); Tatarzy na Litwie i w Polsce. Studia z dziejów XIII–XVIII w. (1989); Ostatnia wojna z Zakonem krzyżackim: 1519–1521 (1991); Z historii Tatarów polskich: 1794–1944 (1998, 2002); Geografia historyczna Polski w średniowieczu (2003); Tatarzy w Polsce i Europie. Fragmenty dziejów (2009); Geografia historyczna. Zarys problematyki (2014). Adres do korespondencji: historia@ah.edu.pl.



Statystyki

Abstract views: 104
PDF downloads: 60


Licencja

Prawa autorskie (c) 2025 Almanach Karaimski

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

Autorzy

Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie Almanach karaimski są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC.

Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie Almanach karaimski udzielają Związkowi Karaimów Polskich niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalą na użycie sublicencji Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-ND 4.0).

Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.

Użytkownicy

Zainteresowani użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych roku w Almanach karaimski pod następującymi warunkami:

  • uznanie autorstwa - obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji, o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu) oraz samej licencji;
  • bez tworzenia utworów zależnych - utwór musi być zachowany w  oryginalnej postaci, nie można bez zgody twórcy rozpowszechniać np. tłumaczeń, opracowań.

Do wszystkich tekstów opublikowanych przed 2018 r. prawa autorskie są zastrzeżone.

Inne

Związek Karaimów Polskich zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).

Wersja papierowa czasopisma jest pierwotna.